Week 3

Helaas moest Jolanda weer naar huis afgelopen weekend... En Rosa, een andere vrijwilliger, kwam afgelopen weekend aan. Zij is ook een vrijwilliger bij het project Lwengo. Maandagochtend kwam eerst Chantal langs, omdat Rosa een nieuwe vrijwilliger is. Daarna was het wachten op Anthony. Ik moet zeggen dat hij vandaag redelijk op tijd was, hij was maar ongeveer 1 uur te laat deze keer. Onderweg in de auto opweg naar het project zette hij een vrouw af en kwam er een andere vrouw in de auto zitten. Ik vroeg aan Anthony of hij die vrouw kende, maar hij kende die vrouw niet. Hij vertelde dat als hij zulke dingen niet doet (dus als hij die vrouw niet mee zou nemen in de auto), mensen hem gaan haten en over hem gaan praten. Dat wil hij niet. Hij vertelde dat de vrouw in de auto mishandeld is door haar man. Hij had geprobeerd haar te vermoorden. Waarschijnlijk had het iets met geld te maken. De vrouw wist te ontsnappen en is naar het politie bureau gegaan. Haar man zit nu gelukkig vast! In de middag ben ik met Rosa naar school gelopen en heb ik haar het een en ander laten zien. De kinderen gaan daar naar school vanaf 7.00 uur tot 17.00 uur! De kinderen in boardingschool hebben nog langer les. Daarna zijn we wat wezen drinken in de lokale pub.

Op dinsdag werd ik wakker van de regen en het onweer. Tijdens het ontbijt kwam Anthony binnen samen met een vrouw en haar beperkte kind van 7 jaar oud. Samen met Rose, de leerkracht van de special class, is besloten dat ze twee keer per week in de klas komt en dat er een aantal keer per week iemand bij hen thuis komt. Na het ontbijt zijn Rosa en ik naar de school gegaan omdat het regende. We hebben geholpen in de klas. In Uganda is het scholensysteem anders geregeld dan in Nederland. Je begint in baby class (2-3 jaar oud), dan middle class (4 jaar oud), dan top class (5 jaar oud). Daarna begint primary 1 t/m 7. Wij hebben die ochtend geholpen in de middle class. Deze kinderen leren echt al om te lezen en schrijven, terwijl in Nederland deze kinderen nog heel veel spelen. Op deze school heb je geen speelhoekjes of speelgoed. Het lesgeven gaat op deze school ook heel anders. Ik merkte dat de leerkracht veel gericht is op het negatieve: ga zitten, zit stil, ga recht zitten. Daarnaast is het vooral veel inprenten en herhalen. Er is een zin die standaard op het schoolbord geschreven staat: "Today is .... My name is ..... Our school is Lwerduso. Learning and coordinating centre. I am in middle class. I am 4 years old." Deze tekst lezen de kinderen elke dag hardop op en schrijven het op in hun schriftje. Ik merkte dat de zinnen die elke dag hetzelfde zijn, de kinderen goed kunnen benoemen. Maar zodra ze moeten aangeven wat voor dag het vandaag is (dit is variabel), dat ze dat niet lukt. Dat is namelijk iets wat elke dag veranderd. Verder heb ik heb in de klas potloden geslepen, dit doen ze gewoon met een stanley mesje. 's Avonds hebben Rosa en ik 'oud' brood uitgedeeld aan een aantal kinderen buiten bij ons huis. Er kwam daardoor ook wat kruimels op de grond. Een ander kind komt eraan en eet al deze kruimels op. Zo gaat dat hier, niets van het eten wordt zomaar weggegooid.

Woensdagochtend begon de dag ook met regen en eigenlijk heeft het de hele dag wel geregend, af en toe afgewisseld met droogte. Regen is hier erg welkom dus dat is fijn, alleen is het dan voor Rosa en mij afwachten wat we die dag gaan doen. Het kan maar zo zijn dat er dan dingen niet door kunnen gaan omdat de wegen dan slecht zijn. De special class stond op het programma en dat kon gelukkig gewoon door gaan. Onderweg naar school kwamen we Rihanna en jjajja (haar oma) tegen. Jjajja vertelde dat ze Jolanda zo'n bijzondere vrouw vond! Wilde het toch even benoemen Johan :-) Op school heb ik daarna met Rihanna geprobeerd te lopen in de loopwagen. Dit gaat steeds beter! Ze 'loopt' nu zelf, dit betekent dat ze zelf kracht zet om vooruit te komen. Ze vindt het ook ontzettend leuk om te doen, die glimlach is niet van haar gezicht af te krijgen. Je moet je ook voorstellen dat je de wereld alleen kunt zien als je ligt of zit.. nu krijgt ze veel meer mee van wat er om haar heen gebeurd. Vanmiddag zijn Rosa en ik op huisbezoek geweest bij Joseph. We hebben doppinda's gepeld. Joseph is een jongen van 7 jaar oud met een verstandelijke en lichamelijke beperking. Hij woont samen met zijn moeder en zus. Zijn vader is vertrokken terwijl hij nog niet geboren was. Zijn moeder heeft hem gelukkig nooit verzwegen voor de buitenwereld zoals dat nog weleens gebeurt in Uganda. Moeder verteld dat ze Joseph nu al vooruit ziet gaan in die korte periode dat hij nu naar school gaat (hij gaat nu vijf weken naar school). Ze gaf aan dat ze merkte dat hij al veel meer kracht in zijn benen heeft. joseph kan namelijk niet lopen. Tijdens het pellen van de pinda's begon het te regenen dus zijn we naar binnen gegaan. We kwamen in een kamer van ongeveer 4 bij 2 meter. Daar zaten we dan met minimaal zes mensen. Op het moment dat we wilden vertrekken kwam moeder aan met een cadeautje voor ons: geroosterde pinda's. Ik vind het zo bijzonder dat mensen die zo weinig hebben en zoveel moeten doen voor hun eigen eten, ons pinda's meegeven.. super lief!

Op donderdag scheen de zon gelukkig weer! Het was een erg warme dag. Rosa en ik zijn naar de school geweest en geholpen in de special class. Henry is een jongen van 16 jaar met een beperking. Hij heeft eerst in de 'gewone' klas op school gezeten maar kon dit niet bij benen. Nu heeft hij het naar zijn zin in de special class. Samen met hem heb ik rekensommetjes gemaakt, zodat hij ook wat uitdaging krijgt. Ook hebben Rosa en ik weer het lopen geoefend met Rihanna en Joseph. Ze zijn zo blij als ze weer in de loopwagen mogen, zo fijn om te zien!

Liefs!

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Mathilde ten Hove

Wat bijzonder allemaal Marloes! Wat fijn dat je de mensen daar echt kunt helpen.

Deborah

Super dat je de mensen daar zo kan helpen Marloes! Heel fijn weekend! X

Maja

Wat fijn om je blog te lezen.
Wij kijken er iedere week naar uit!!!

Gerwin Goudbeek

Hallo Marloes, leuk om je belevenissen in Uganda mee te kunnen lezen. Fijn dat je op deze manier veel mensen tot zegen kunt zijn. Ik wens je nog een fijne tijd en zie uit naar je volgende berichten. Gods zegen toegewenst. Groeten Gerwin

Jennie

Wat een dankbaar werk mag je doen Marloes. Leuk om te lezen.

jolanda

Hallo Marloes.
Super dat Rihanna en Joseph het lopen in de aangepaste loopwagen zo leuk vinden. Ik hoop dat ze blijven oefenen en verwacht dat ze echt wel kunnen leren lopen. Al is het misschien met een hulpmiddel. En je hebt gelijk een wereld gaat er voor hen open. Veel succes met al het werk daar en de bouw van de nieuwe klas.
Geniet van het mooie Uganda en de lieve bevolking.

Marloes Nagelhout

Name: Marloes Nagelhout
Leeftijd: 27

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 22 feb 2016 tot 13 mei 2016