Week 1

Mijn eerste week op het project zit er alweer op! Bedankt voor jullie reacties op mijn vorige blog, super leuk om te lezen dat jullie mij allemaal volgen :-)!

Doordeweeks en in het hostel waar ik nu zit heb ik geen wifi dus veel momenten om een blog te schrijven is er niet. Vaak als we ergens gaan eten in het weekend in Masaka is er internet, zoals nu.

Maandag was de dag dat ik naar mijn project Lwengo zou gaan. Eerst kwam rond 9.00 uur Chantal, de regiocoördinator van Be More, langs om mij het een en ander te vertellen over Uganda. Om 11.00 uur zou Antony, de projectleider van Lwengo, Jolanda en mij ophalen om naar het project te reizen. Er werd mij al verteld dat het in Uganda belangrijk is om te leren wachten en dit wachten werd direct op de proef gesteld. Hij kwam namelijk rond 13.00 uur aan. Voor de mensen die mij goed kennen, die weten dat ik thuis echt van de tijd ben. 11.00 uur = 11.00 uur, maar tot nu toe lukt het me om het hier nog goed los te laten! Van Masaka naar Lwengo was het ongeveer 45 minuten rijden. Ik ben voorgesteld aan een groot deel van de werknemers daar en wegwijs gemaakt in het huis. Het huis valt me alles mee! De kamers zijn prima en de bedden slapen goed. Ik moest wel erg wennen aan de wc hier. Zal er niet over in detail over treden, maar het is een groot verschil met hier! Een douche is er niet dus ik was me 's ochtends met een teil water. Prima te doen! En ik heb dan uitzicht over bananenvelden :-) Samen met Jolanda ben ik 's middags even naar de school Lewerduso gelopen waar ik straks ook zal gaan werken. Als je daar loopt zijn er allemaal kinderen die roepen 'mzungu, mzungu' (dit betekent blanke) en ze komen dan met z'n allen op je af rennen en willen je hand vast houden. Jolanda en ik zijn dan ook echt de enige blanken daar in de omgeving van Lwengo. Ook heb ik mijn schattige buurjongetje Jarreth ontmoet, hij is 2 jaar oud. Hij is zo ongeveer altijd in het vrijwilligershuis te vinden als wij er ook zijn. Heerlijk ventje :-) Alleen afgelopen weekend is alleen hun keuken en schuur afgebrand.. Erg sneu! Want zomaar een nieuwe bouwen is erg duur voor ze. Misschien dat we daar nog wat voor kunnen betekenen!

Dinsdag ging ik dan echt aan de slag! 's ochtends zijn we naar het Health Centre geweest en hebben geholpen bij het consultatiebureau. Hier gaat het niet, zoals in NL, op afspraak maar er is elke dinsdagochtend een spreekuur en dan kan je komen met je baby. Iedereen zit ook in 1 ruimte, dus privacy is er totaal niet! Eerst hebben we de super schattige baby's gewogen en daarna gingen we naar binnen om de administratie te doen voor de vaccinaties die de baby's moeten krijgen. De longetjes van de baby's deden het allemaal erg goed! Op een gegeven moment krijg ik een baby op mijn schoot die ik even moest vasthouden. Moeder had namelijk een tweeling dus de ene baby bij moeder en de ander zat bij mij. Tijdens het wegen van de baby's komt een kind, rond de 7/8 gok ik, naar me toe en geeft mij een hand en knielt voor mij. Dit was een rare ervaring die ik totaal niet gewend ben. Maar in Uganda laat je dan zien dat je respect hebt voor iemand die ouder is dan jou. 's Middags zijn we naar de vrouwenclub geweest. Daar maken de vrouwen mandjes en deze kan je dan eventueel kopen. Ik heb daar geleerd hoe ze zo'n mandje maken. Gaat ontzettend veel tijd in zitten maar ziet er erg mooi uit!


Op woensdag zijn we 's ochtends naar Mary geweest. Mary is een vrouw met zeven kinderen waarvan er vier een ernstige beperking hebben. In Uganda was er geen school voor deze kinderen. Ze vinden namelijk dat je beter tijd kunt steken in kinderen zonder beperking dan in die met een beperking. Mary was het daar niet mee eens en is naar Kampala gegaan om daar een studie te volgen over hoe ze met haar kinderen om kon gaan. Ze is toen haar kinderen zelf thuis les gaan geven en dit is uiteindelijk uitgegroeid tot een boarding school waar 45 kinderen ook blijven slapen! Enorm inspirerend! Bij ons in NL is het normaal dat deze kinderen met speciale behoeften gewoon naar school gaan, maar in Uganda dus niet. De reden dat we Mary hebben bezocht is omdat er op de Lewerduso school sinds kort een special class is opgericht, waar kinderen met een beperking naar toe gaan. Er zitten er nu ongeveer 7 kinderen in die klas. Doordat het nog een onderbelicht onderwerp is is er weinig kennis over en Mary heeft die kennis wel! Nu willen ze dat Rose, de leerkracht voor de special class, meegaat lopen met Mary op haar school zodat ze die kennis weer in kan zetten in haar eigen klas. In de middag zijn we op huisbezoek geweest bij Rihanna en haar familie. Tijdens huisbezoeken ga je iets doen voor de familie waar behoefte aan is. Bij de familie van Rihanna gingen we doppinda's pellen! Ook had ik vanuit NL stroopwafels meegenomen en dit heb ik uitgedeeld bij hen. Ze vonden het allemaal ontzettend lekker! Rihanna is ook een meisje met een beperking. Voordat ik naar Uganda afreisde heeft de man van Jolanda een loopwagen gebracht naar mijn huis in NL zodat ik deze mee kon nemen naar Uganda. Dit is een wagen waarin kinderen kunnen leren lopen. Jolanda wilde deze gebruiken voor o.a. Rihanna. Rihanna kan namelijk niet lopen en we hopen door het gebruik van de loopwagen dat ze meer kracht in haar benen zal krijgen.

Vandaag, donderdag, heb ik niet zoveel gedaan. Ik werd een beetje ziekjes. Ik werd vannacht misselijk en kreeg last van mijn buik. Ik had totaal geen energie. Waarschijnlijk komt dit door het nieuwe eten waar mijn maag aan moet wennen en de warmte hier. Maar inmiddels gaat het alweer de goede kant op! Het is hier zo ongeveer rond de dertig graden gok ik. Maar hele andere warmte dan in NL. Veel aangenamer. Vanochtend kwam de regen met bakken uit de lucht vallen hier! Dan ligt ook alles gelijk stil, omdat de wegen van zand zijn dus dat wordt allemaal modder. Ik heb de ochtend in bed gelegen. De bedden hier zijn allemaal voorzien van een klamboe, vanwege de malaria mug. Vanochtend werd ik wakker en zag een groot insect op mijn net liggen, iehh!! Ik houd totaal niet van insecten en er lag dus een enorme sprinkhaan. Het zweet brak me uit. Gelukkig wilde Augustin, een van de vrijwilligers, het beest weghalen en heb ik hem 10000x bedankt! haha.


In de middag zijn Jolanda en ik vertrokken naar Masaka, want morgen gaan we naar een vrouwenmarkt in Kampala en daarna reizen Jolanda, Anneke en ik door naar Jinja om ons weekend daar te spenderen.


Nogmaals alle sponsoren bedankt voor jullie geld!! Zijn ze enorm blij mee hier en komt zeker goed van pas hier. De mensen hebben zo weinig, maar zijn zo ontzettend lief! Iedereen is blij om je te zien en vinden het fijn dat je er bent! En Arjan en Ria, ik heb de foto's afgegeven en iedereen vond het ontzetten leuk! En moest jullie bedanken daarvoor!

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Heleen

Ha Marloes!

Leuk om je verslagen te lezen! Herkenbaar! Ik hoor in m'n hoofd ook nog steeds 'mzungu, mzungu' roepen en die WC's.. daar wen je niet aan ;-) Maar is goed voor de beenspieren, haha.
Nog heel veel succes en plezier gewenst!

Mariska

O marloes wat een mooi verhaal en een sprinkhaan eet jouw niet op hoor haha zie je koppie al voor me heel veel succes nog dikke kus van ons en isis

mathilde

Super! En hopelijk voel je je snel weer beter. Fijn dag de eerste week zo goed verlopen is. Dikke knuffel....X

rick en lein

He lieverd,

Leuk om te lezen hoe het daar aan toe gaat en dat je het naar je zin hebt! :)
Zo te horen heb je je al redelijk gemakkelijk aangepast aan de levensstandaarden daar.
Over een maandje zie je sprinkhanen als lekkere snack voor tussendoor ;) Al andere insecten tegen gekomen? Gelukkig heb je daar vriendelijke mensen die je helpen!
Wij vinden het erg leuk om je ervaringen te lezen en zijn onwijs trots op je..

kussen!! snel weer helemaal fit worden xx

Heeel veel plezier en houdt ons op de hoogte! :)

Rick en Lein

Marlou

Hé Marloes!

Super om je verhalen te lezen.. :)
Dit wordt een avontuur om nooit meer te vergeten, ik hoor het nu al.
Vergeet niet om veel details en vooral ook over de mensen die je ontmoet, op te schrijven (en/of foto's te maken)! Is erg leuk!

Enjoy!!!!

Patrice

Wat super leuk om te lezen.
Mooi om te uitgebreid te kunnen lezen wat je daar doet. Heel interessant!
Ben benieuwd naar de rest.

Ik wens je veel succes, plezier en bovenal een geweldige ervaring toe!

kim

Hoi Marloes, wat een mooie verhalen tot nu toe!
Het is erg fijn om mezelf voor te bereiden op de reis met jou verhaaltjes over jouw reis.
tot over 3 weken!

groetjes Kim

Ria voskamp

Wat leuk om je verhalen te lezen. Ik zie het alvoor me. Aan elke vinger een paar kinderen.
Leuk dat de foto`s op de juiste plek zijn.
Veel plezier nog daar en groetjes aan Anthony

Marloes Nagelhout

Name: Marloes Nagelhout
Leeftijd: 27

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 22 feb 2016 tot 13 mei 2016