Home

Eerste week thuis

Image

Inmiddels ben ik alweer ruim een week terug in Nederland. Ik wilde nog heel graag wat langer in Uganda blijven, maar aan al het moois komt een eind! Zo ook aan dit avontuur. Het is heel dubbel om weer terug te zijn. Ik had verwacht dat ik in een zwart gat zou vallen, maar dit valt heel erg mee. Natuurlijk mis ik Uganda wel, de kinderen, het weer, de relaxedheid van de mensen, de dankbaarheid etc. Na drie maanden heb ik daar toch wel wat moois opgebouwd. Ik hoop ooit nog een keer terug te kunnen en al de mensen die ik ontmoet heb daar weer te zien.


Het was een indrukwekkende reis. Ik heb hele mooie dingen mogen zien van Uganda, maar ook minder mooie dingen. Ik heb geleerd dankbaar te zijn voor alles wat ik hier in Nederland heb, maar ik heb ook mogen zien waar Nederland t.o.v. Uganda in tekort schiet (in mijn ogen). De mensen daar hebben op materieel gebied heel weinig, maar zijn zo dankbaar voor alles wat ze wel hebben.

Week 12

Hierbij mijn laatste blog vanuit het warme Uganda.. Het is een heel dubbel gevoel. Aan de ene kant heb ik zin om iedereen thuis weer te zien, maar aan de andere kant wil ik hier nog helemaal niet weg. Het leven hier is zo anders dan in Nederland maar ik geniet hier enorm. Het is niet te beschrijven hoeveel energie ik krijg van het leven hier. De mensen zijn blij met alles wat ze krijgen. Ze genieten van het leven ook al hebben ze hier heel weinig (in onze ogen). De afgelopen drie maanden heb ik geleefd zoals de meeste Ugandese leven. In een huis waar eigenlijk alleen in geslapen wordt, zonder sanitaire voorzieningen. Ook al weet ik hoe fijn het is om 's avonds onder een warme douche te stappen. Hier vind ik het helemaal niet erg dat ik dat niet kan want ik krijg zoveel terug van de mensen hier wat veel belangrijker is dan een warme douche 's avonds. Maar vanavond is het zo ver en vlieg ik weer terug naar Nederland!

Week 11

Vorige week zijn mijn ouders aan gekomen in Uganda. Op zondag ben ik met ze naar mijn project geweest. In de avond hebben we gespeeld met de buurkinderen. De volgende dag hebben ze meegedaan met activiteiten van het project. In de ochtend hebben we bij een gezin een dishrack gemaakt en zijn we naar school gelopen om naar de special class te gaan. Daar hebben mn ouders de kinderen ontmoet en even op school gekeken. Erg bijzonder om te zien hoe enthousiast iedereen is omdat mijn ouders er zijn! In de middag zijn we weer naar school gelopen. Op het schoolplein staan een heleboel kinderen in rijen een lied voor ons te zingen. Alle leraren worden voorgesteld en dan gaan we een klaslokaal in waar er gedanst wordt voor ons. En zij kunnen echt super goed dansen! Ook wij deden nog een ronde mee. Een hele bijzondere dag voor mij om mijn ouders te laten zien waar en met wie ik de afgelopen drie maanden intensief heb gewerkt.

Week 10

Op maandagochtend ben ik samen met Rosa en Britt naar de special class geweest. Fijn met de kinderen gedanst!

In de middag zijn we naar school geweest. Op de school zijn er leerlingen die naast les krijgen ook op school blijven slapen, boarding school. Deze leerlingen aantallen blijven stijgen waardoor een extra lokaal opgeofferd is als slaapzaal voor de jongens. Deze jongens slapen met hun matras op de grond, maar sponsoren hebben nu stapelbedden gesponsord inclusief klamboes. De klamboes heb ik voor een deel betaald met het opgehaalde geld, bedankt sponsoren :-)! De bedden zijn vanochtend in de zaal geplaatst en vanmiddag hadden wij de klamboes mee. Ze waren er erg blij mee!

Week 9

Maandag was een hele bijzondere dag, ik ben op bezoek gegaan bij mijn sponsorkindje via Compassion. Jane uit Oost Uganda. Omdat de reis naar mijn sponsorkind heel ver is moest ik zondag naar Kampala reizen, de hoofdstad. Op maandagochtend werd ik om 6.00 uur bij mijn hotel opgehaald door Ham, mijn chauffeur. Dit was geregeld vanuit Compassion. Rond 10.00 uur kwamen we aan bij het project. Ik heb daar uitleg gekregen over compassion, het project en heb het dossier van Jane bekeken. Daarna door naar haar het huis van Jane samen met drie mensen van compassion. Ik werd heel warm onthaald door alle mensen die daar waren. Er waren ongeveer 30 mensen waaronder heel veel buurkinderen die dus niet naar school gaan helaas... Ik heb het hele gezin van Jane ontmoet. Ze woont met haar biologische ouders, haar 2 broers en 3 zussen. Ze zagen er allemaal verzorgd uit en Jane had haar mooiste jurkje aan.

Week 8

Alweer een nieuwe week! Wat vliegt de tijd voorbij. Maandagochtend zijn we met zn allen naar een overheidsschool geweest waar Anthony de directeur van is. Rond 9.00 uur zijn we eerst naar de Luwerdeso school gelopen omdat we vanuit daar naar de overheidsschool zouden rijden. De Lwerduso school is de school waar ik normaal altijd werk (is ongeveer 10 minuten lopen vanaf het huis) en de overheids school is de school waar Anthony directeur van is en die school ligt in een andere Village. Op school aangekomen vertelde Anthony dat hij aan het wachten was op een truck want er moesten ook kinderen mee naar die andere school en dit past niet allemaal in een personen auto dus een truck werd ingeschakeld. Britt, Rosa en ik wilden weleens meemaken hoe het is om in zo'n truck vervoerd te worden. Zo gezegd zo gedaan. De rit was erg lang. Ik denk dat we er wel 30 minuten over gedaan hebben. In een truck op onverharde wegen. Het was een ervaring!

Week 7

Image

Op maandagochtend regende het dus het werk wat gepland stond kon niet door gaan. We zouden stoves gaan maken (dat is een soort campingstelletje waar de mensen hier op koken), maar we zijn uiteindelijk naar de school gegaan om bruine bonen te sorteren. Relaxed ochtendje met z’n allen na een vermoeiend weekend. ’s Middags op school gelezen met de kinderen uit primary 3 (zijn ongeveer 9 jaar oud). Dit keer mochten we zelf (zonder een local) met de kinderen gaan lezen. We hebben er een soort spelletje van gemaakt, zodat de kinderen hun aandacht er beter bij konden houden. Het in kleine groepjes lezen met deze kinderen is belangrijk, want in de klas wordt alles klassikaal gelezen. Tijdens de readingclub krijg je inzicht welke kinderen goed kunnen lezen en welke uitvallen.

Week 6

Inmiddels zit ik precies op de helft. De tijd vliegt voorbij.

Maandag was geen project dag i.v.m. tweede paasdag. We zijn toen naar Nabugabo beach geweest, daar was een festival. Super gezellig en we waren echt de enige blanken. Daar heb ik sprinkhanen gegeten. Dit is een Ugandese delicatesse. Best wel lekker! In de avond zijn we terug naar het project gegaan. Daar kregen we te horen dat de dochter van Anthony, Molly, niet naar school kan omdat er geen geld voor is. In overleg met zn allen hebben we besloten om het schoolgeld voor 1 term voor haar te betalen. Daardoor kan ze nu drie maanden naar school en hopelijk heeft Anthony daarna zelf weer het geld. We riepen Molly om het te vertellen. Ze moest echt huilen omdat ze zo ontzettend blij was dat ze weer naar school mocht!

Week 5

Afgelopen weekend zijn er vier nieuwe vrijwilligers aangekomen in Uganda. Zij komen allemaal bij mijn project: Britt, Kim, Theo en Jopie. Twee ervan had ik al een keer ontmoet en twee nog niet. Een drukke boel in huis maar wel gezellig!

Op maandagochtend zijn Rosa en ik naar de special class geweest. Het meisje waar ik vorige week over schreef, die misbruikt was, was vanochtend weer in de klas. Ze loopt nu met haar broers/zussen mee naar school en naar huis dus dat is heel fijn! In de middag hadden we readingclub. Dat blijft moeizaam maar oefening baart kunst.


Week 4

Image

Wow, de tijd vliegt echt voorbij! Vier weken geleden begon mijn avontuur en stapte ik het vliegtuig in. Ik ben zo ontzettend blij dat ik deze stap genomen heb, heb het echt enorm naar mijn zin! En het is officieel, mijn ouders komen langs! Eind april komen ze voor tien dagen dit mooie land bezoeken! :-)

Week 3

Helaas moest Jolanda weer naar huis afgelopen weekend... En Rosa, een andere vrijwilliger, kwam afgelopen weekend aan. Zij is ook een vrijwilliger bij het project Lwengo. Maandagochtend kwam eerst Chantal langs, omdat Rosa een nieuwe vrijwilliger is. Daarna was het wachten op Anthony. Ik moet zeggen dat hij vandaag redelijk op tijd was, hij was maar ongeveer 1 uur te laat deze keer. Onderweg in de auto opweg naar het project zette hij een vrouw af en kwam er een andere vrouw in de auto zitten. Ik vroeg aan Anthony of hij die vrouw kende, maar hij kende die vrouw niet. Hij vertelde dat als hij zulke dingen niet doet (dus als hij die vrouw niet mee zou nemen in de auto), mensen hem gaan haten en over hem gaan praten. Dat wil hij niet. Hij vertelde dat de vrouw in de auto mishandeld is door haar man. Hij had geprobeerd haar te vermoorden. Waarschijnlijk had het iets met geld te maken. De vrouw wist te ontsnappen en is naar het politie bureau gegaan. Haar man zit nu gelukkig vast!

Week 2

Image

Zondagavond zijn Jolanda en ik weer terug gegaan naar Lwengo, zodat we maandagochtend direct weer konden beginnen. Maandagochtend ben ik naar de special class geweest. Jolanda en ik hadden wat speelgoed meegenomen vanuit het vrijwilligershuis zodat de kinderen daarmee konden spelen. Speelgoed hebben ze in Uganda bijna niet (alleen maar China spul), dus heeft Jolanda veel speelgoed vanuit Nederland meegenomen. Anthony vertelde die ochtend ook dat hij gehoord heeft dat er in een huisje tegenover de school een kind met een beperking al jaren opgesloten zit. Anthony gaat er achteraan en hopelijk komen we er snel achter wie het kind is. Na de lunch ben ik weer naar de school geweest om te helpen bij de readingclub. Met vier kinderen ben ik, samen met Rose, apart gaan zitten om Engels te oefenen. Ik moet wel wennen aan manier van lesgeven hier. Het is heel veel herhalen van losse woorden en het is veel oefenen in groepen en niet 1-op-1. Ik heb vooral nog gekeken hoe Rose de les invult.

Week 2

Image

Zondagavond zijn Jolanda en ik weer terug gegaan naar Lwengo, zodat we maandagochtend direct weer konden beginnen. Maandagochtend ben ik naar de special class geweest. Jolanda en ik hadden wat speelgoed meegenomen vanuit het vrijwilligershuis zodat de kinderen daarmee konden spelen. Speelgoed hebben ze in Uganda bijna niet (alleen maar China spul), dus heeft Jolanda veel speelgoed vanuit Nederland meegenomen. Anthony vertelde die ochtend ook dat hij gehoord heeft dat er in een huisje tegenover de school een kind met een beperking al jaren opgesloten zit. Anthony gaat er achteraan en hopelijk komen we er snel achter wie het kind is. Na de lunch ben ik weer naar de school geweest om te helpen bij de readingclub. Met vier kinderen ben ik, samen met Rose, apart gaan zitten om Engels te oefenen. Ik moet wel wennen aan manier van lesgeven hier. Het is heel veel herhalen van losse woorden en het is veel oefenen in groepen en niet 1-op-1. Ik heb vooral nog gekeken hoe Rose de les invult.

Week 1

Mijn eerste week op het project zit er alweer op! Bedankt voor jullie reacties op mijn vorige blog, super leuk om te lezen dat jullie mij allemaal volgen :-)!

Doordeweeks en in het hostel waar ik nu zit heb ik geen wifi dus veel momenten om een blog te schrijven is er niet. Vaak als we ergens gaan eten in het weekend in Masaka is er internet, zoals nu.

Mijn eerste weekend

Even een berichtje van mij om te laten weten dat ik veilig aangekomen ben in Uganda!


Afgelopen vrijdag om half 12 vertrok ik dan eindelijk vanaf Düsseldorf Airport, op naar Entebbe, Uganda. Na een lange vlucht kwam ik 's nachts aan in Entebbe waar ik werd opgewacht door mijn chaffeur die mij naar mn hotel bracht! Ik had een overnachting geboekt bij Entebbe Backpackers, maar uiteindelijk sliep ik in Green Valley. Chantel, de Nederlandse coördinator in Uganda, belde mij om te vertellen dat ze mijn boeking had omgezet naar een ander hotel i.v.m. de verkiezingen in Uganda. Om 5 uur 's nachts lag ik in bed!

Alle berichten

Marloes Nagelhout

Name: Marloes Nagelhout
Leeftijd: 27

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 22 feb 2016 tot 13 mei 2016